WYJAZD INTEGRACYJNY DO ZAMKU KSIĄŻ W WAŁBRZYCHU 24. 08. 2018 R

Zamek Książ

Zamek Książ jest jednym z największych zamków w Polsce i Europie i jednocześnie największym zamkiem na Dolnym Śląsku. Zbudowany na urwistym skalnym cyplu, na wysokości 395 m n.p.m., otoczony głęboką kotliną porośniętą lasem. Niegdyś nazywany był „perłą Śląska”, a także „zamkiem z bajki”. Położony na terenie Książańskiego Parku Krajobrazowego jest budowlą charakteryzującą się różnymi stylami architektury, posiadającą ponad 400 pomieszczeń.

Zamek został wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego. W rękach piastowskich książąt pozostał do roku 1392, a następnie zamek przeszedł pod panowanie monarchów czeskich, po czym stał się własnością rycerską. W wyniku wojen husyckich na Śląsku Książ uległ częściowemu zniszczeniu i stał się kryjówką rycerzy – rozbójników, w tym słynnego z rozbojów Hermana Czettritza.

W latach 1491-97 właścicielem zamku został król Władysław Jagiellończyk. Następnie rezydencję oddano pod zastaw rodzinie Hochbergów, którzy później wykupili swoje dobra lenne, a zamek stał się wolną własnością dziedziczną ich rodu, aż do 1941 roku, kiedy to został skonfiskowany przez hitlerowców. W latach 1618-48, podczas trwającej wojny 30-letniej, Książ uległ kilkakrotnemu zniszczeniu. Po zakończonej wojnie zamek był kilkakrotnie przebudowywany. Największe zmiany poczynił Konrad Ernst Maksymilian von Hochberg, przekształcając średniowieczną siedzibę w barokową rezydencję. Za rządów Hansa Heinricha V nastąpiło gospodarcze wzmocnienie majątku poprzez nadanie mu królewskim aktem formy majoratu, co oznaczało, że dobra książańskie przestały podlegać podziałom między spadkobierców, a dziedzicznym panem zostawał najstarszy syn.
W 1941 roku Książ został zajęty przez państwo niemieckie i stał się siedzibą paramilitarnej organizacji „Tod.
W tym czasie wnętrza zamkowe uległy znacznej dewastacji. Pod zamkiem i dziedzińcem przeprowadzono prace, w efekcie których na głębokości ok. 50 m zostały wykute potężne tunele.

Zamek Książ Strona wschodnia zamku Widok z okna Freski na suficie W sali balowej Herbarz Ozdobny puchar Rzeźbiona szafa Widok na tarasy Kaplica zamkowa Gotycki sufit Piec kaflowy Zwierzyna łowna Zabytkowy kredens Oczekiwanie na wejście Czas na posiłek

Kościół Pokoju

Kościół Pokoju pw. Trójcy Świętej – zabytkowy budynek sakralny w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w Świdnicy. Wybudowany na mocy porozumień traktatu westfalskiego, zawartego w 1648 r. i kończącego wojnę trzydziestoletnią. Należy do świdnickiej parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.
Na świecie są tylko 2 Kościoły Pokoju. Jeden stoi w Świdnicy, drugi w Jaworze jest to Kościół z drewna, gliny i słomy.
Kamień węgielny pod budowę kościoła w Świdnicy położono 23 sierpnia 1656 r., a już 10 miesięcy później 24 czerwca 1657 r. odprawiono tu pierwsze nabożeństwo. Kościół mógł pomieścić ponad 7 000 wiernych. Na jego budowę zużyto 3 000 dębów. Kościół zbudował świdnicki cieśla Andreas Kaemper.
Został zbudowany w systemie szachulcowym jako budowla centralna, na planie krzyża greckiego, mierząca 44 m długości i 30,5 m szerokości.
W 2001 r. Kościoły Pokoju ze Świdnicy i Jawora wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

Ołtarz Organy Naewa boczna Ambona Piętrowe chóry Chrzcielnica

A może warto się tym podzielić?
  • Facebook
  • Twitter
  • Śledzik
  • email